Yazarın diğer kitaplarına nazaran rahat okunan,mizahlı,otobiyografik,hoş bir kitap.Elif Şafakın ve birçok annenin hamilelik sonrası yaşadığı 'Postpartum' depresyonundan bahsediyor ama başka konulara değinerek.Birçok örneklerle kadın yazarlardan/annelerden bahsetmiş.Kadın yazarlardan 'kadın yazar' erkek yazarlardan 'yazar' olarak söz edilmesi gerçeğini okuyucusuyla dertleşerek paylaşmış.'Akıllı' kadının 'beyniyle' ilgi görmesi adına verdiği savaşı anlatmış,kendisini anlatarak.Fuzulinin Firuze diye bir kız kardeşi olsaydı hatta ondan da yetenekli bir şair olsaydı acaba Firuze bir Fuzuli olabilir miydi? gerçeğini yüzüne vurmuş.. Kadınların toplumdaki statülerinin annelikle sınırlı kalıp kalamayacağını sorgulamış ama asla katı,sevimsiz bir feminist yaklaşımla değil çoğu zaman 'doğa'yı kabul ederek o kendine has ince ve zeki kalemiyle.Çocuk yapanların 'acaba neler kaçırdım hayattan?' kariyer yapma uğruna aile hayatından vazgeçen kadınların da 'acaba nelere sahip olabilirdim aile hayatında?' karmaşasını dile getirmiş.
(...)Annelik dünyanın en yaşanılası,en muhteşem lütuflarından biri; güzel ki hem de nasıl.Aldığı tüm övgüleri fazlasıyla hak ediyor.
Öylesine benzersiz,öylesine kıymetli..aynı zamanda çetrefil,karmaşık ve kimi zaman hayli ağır.
__________________
Benim gibi ...
|