Yourself

Zamansen çaldın herşeyimi
hayatımıda benide
kandırdın bir çocuk gibi
benim her şeyimi sen çaldın
sevdiklerimi,
umutlarımı,
geleceğimi.
zaman sen bir kuralmıydın
olması gereken.
ya da herşeyi almak içinmi geldin?
sevinci,kederi
derbeder olan günleri
sana sormak lazım,
en iyi bilen sensin herşeyi.
ölüm geldi,
yine rahat yok!
mezar taşımda bile sen varsın.
üzerine sayacağım günlerdede
hep sen olacaksın.
al işte bıraktım herşeyi;
senin olsun...

Yourself

Zaman Akıp Giderken


Zaman akıp giderken ben bu karanlıkta bekliyorum
Bir ışık alışık olduğum bu karanlıktan beni çekip alacak
İçimde can çekişen umudumu aydınlatacak
Gözlerimin içinde parıltı olacak.

Zaman akıp giderken bu karanlık daha da karanlık
Daha da siyah daha da umutsuz daha da cansız
İçimde çırpınan son umutla düşlediğim hayallerim
Karanlığa boyun eğen kısık bir mum gibi.

Zaman akıp giderken alıştığım hep bende ki karanlık
Artık istemiyorum aydınlığı bu karanlıkta
Artık beklemiyorum bu karanlıkta sığınacak bir ışık
Ben bu karanlığa hapis karanlık bana zindan.

Yourself

Zaman AşımıAçık büfe dünya; tat, kokla, ısır
Mide ise özne, yürekler kısırBoşa adımlarsan, koca bir asır
Bakınca “geriye” ne kalır gönül?

Kimi kefen diker, kimi gelinlik
Kısacık ömürde, ne var ki kinlik?
Uçar can bedenden, buluşma anlık
Mirasın “diriye” ne kalır gönül?

Umut ekmeğimiz, sabrımız çile
Hasenatım kalbur, dolmuyor file
Nurdan yollar, dikenlidir gâfile
Hayalden “beriye” ne kalır gönül?

Zaman aşımına uğrarsa hüzün
Yalancı baharla, güler mi yüzün?
Mum yakmışsın, ayan beyan gündüzün
Hedefsiz “sürüye”, ne kalır gönül?

Ummanlara , yelken açan gözler var!
Paslı kilitleri, açan sözler var!
Asırlara, menfez açan izler var!
Peteksiz “arıya” ne kalır gönül?

Ölüm gerçeği bu, tahta basamak
Fâniliği bile bile yaşamak
Elinde mi, şu zamanı boşamak?
Anlamsız “soruya”, ne kalır gönül

Yourself

Zaman Ayarlı SevdaZaman ayarlı bir sevdaya tutulmuşum anlaşılan
Dakikası geldiğinde yüreğimde patlayacak
Sevginin zerreleriymiş demek birkaç zamandır kanıma karışan
Artık kaderime kimse engel olamayacak
Seni sevmem an meselesi

Ellerimiz değil gözlerimizdi gizli gizli buluşan
Birikmiş aşkımıza inanmayanlara onlar şahit olacak
Tek bir cümleydi çoktandır birbirimizin ağzında aranan
Beklenen o cümle bundan böyle hep havalarda uçuşacak
Seni sevmem iki dudak mesafesi

Sen olacaksın gönlümün tahtına en fazla yakışan
Dağılmış sevinçlerimiz şimdi gelip etrafımıza doluşacak
Rengarenk ışıklar vuruyor vaktiyle açmadığımız kapılardan
Dilim uygun kelimeler bulsa her şeyi bir bir anlatacak
Seni sevmekmiş dünya’nın en anlatılmaz hissi

Yourself

Zaman BelkiZaman belki
alıp götürecek beni
uzaklara
Sen yanıbaşında
zannederken
Ben biniyor olacağım
çocukluğumdaki
salıncağa

Ninnilerini duyacağım
babaannemin
Ve arada bir kıpırdayacağım
bitmesin diye ninnisi

Sen,dinlediğimi zannedip
günlük telaşını anlatacaksın
"Patates 35 bin oldu,fasulye kalmadı..."
En uygunsuz zamanda gülümseyince
kuşkulanacaksın;
"Ben hastayım diyorum,sen gülüyorsun..."

Oysa ne tatlı rüyalardır
ne vefalı dostlardır beni gülümseten
bilemezsin

Yanıbaşında yalnızlığı yaşatma bana
Bırak artsın enflasyon
Bırak bu ay fasulye alamayalım
Yarım ekmek arası
zeytin-peynirle yaşanacak
Ne güzellikler var bilsen
Ve ne mutluluklar
Gülüşlerimizde sırasını bekleyen.

Yourself

Zaman GemisiSaatler zamanın girdaplı
sularında akar da akar
hiç geri dönmemecesine
Zaman gemisinin rotası
bellidir yol alır her dâim
müphem geleceğe
Mâzide kalan limanlara
hiç uğramamacasına ilerler
dâima sonsuz ufuklara
yelken basarak zaman gemisi
Bizlerse bu geri dönüşü olmayan
yolculuğa çıkmış birer garip
yolcuyuz aslında
yaşam denizinde yüzüp
giden bu gemideki
Gitmek var dönmek yok
bu yolculuktan bir daha geriye
Zaman gemisinin rotası
bellidir yol alır her dâim ileriye

Yourself

Zaman Kalmadı Unutmaya


Sen başkalarının öncelerini de götürmüşsün,
kendinin sonralarına.
hayal bile edemezken hayalini,
yine de sen olurum sensizce..
Aslında gidenler hancısıydı gönlümüzün
kaderin kederinden çıkageldi,
yarım kalmış baharlarından ömrümüzün.
Ölümse kokutan son baharları,
gülümdür akıtan gözyaşlarımdaki ilk baharları.
Zamanı çoktur ızdırabın.
Her an yüreğimden karşılıksız sevgi sözcükleri taşar,
Sen sakın sevme güzelim,
Aşk yaşanılmadığı sürece yaşar...

Yourself

Zaman Kekemeydi Gün bitti, elindeki güller de soldu
anımsanacak neler kaldı bugünden
paylaşılmış olan nelerdi sımsıcak
belki bir türkü söyleriz geceye karşı
saçlarını tarazlayan bir şafak olur

Zaman kekemeydi ve tarihe sızan
soytarılar gördük genç ömrümüzde
ölüm peşimize düşende bir göçebeydik
suretimiz ağardı kurulan darağaçlarına
bütün sığınaklar uçurumlara açılırdı

Rüzgar suyu soğutsun su terli bedenlerimizi
ve aşkı düşünelim biz, destan yalnızlıkları
konuşursak akşam olur ve yine yağmur yağar
gidersek gülüşler azalır buralarda
kim bulur kayıp adresteki dostları

Bir karanlığa bakıyorum bir de zamana
ay büyüyüp bir gül oluyor ellerinde senin
ve ancak yeni bir yorumu oluyor aşkın
saçlarından sızan bu karanlık yağmur
ayın çağıltısıyla tutuşuyor begonyalar

Saçlarındı diye düünüyorum ömrümüzü
çözüldükçe savrulan rüzgardı saçların
ve ikide bir aklıma düşüyor aynı soru
-Aşkı bilmiyorsam nasıl değiştiririm
kendimi, seni ve bütün dünyayı

Yourself

Zaman MakinesiBir damla bile nasiplenememişken
Sağanak yağan sevda yağmurlarından
Kim derdi ki gönlüme selin vuracağını,
Hızına bile yetişemezken
Su gibi akıp giden zamanın
Kim derdi ki gözlerine bakınca
Zamanın duracağını

Yourself

Zaman Mı Geçti NeZaman mı geçti, yok ben mi esriktim,
Zakkuma bağlardım güneşi,
Gecenin ağır ununu elerdim,
Ay benîisrail zeytini.

Anlıksal birliğin simgeleriydi
Gülkurusu, altın ve tirse,
Sirinksin yediveren sesi,
Asalbent, buhur kokuları içinde.

Ölmüşüm orda bir aralık,
Unutuverdim konuştuğum dili,
Ama ağacın kendisiydi,
Kavramı değildi görünen artık.