Yourself

Zehirliyim Saramam Aşık

Sen her şeyi iyi bilirdin
Zehirli sarmaşığımsın der
Sarılırdın derbeder

Elmanın ikinci yarısıydı
Payımı bıraktığın
Son gidişin...

Elbet vardı bir bildiğin
Sanırdım korkaklığı yiğidin
Bilmediğim, bildiğin

Yarısı...
Kalandı kokusu, içime sindiğin
O elma ki
Misk ile amberin ahengi, dengi
O kokuydu mis gibi içime çektiğim, yiyemediğim
Gidişine lanet ektim, biçemediğim

Bir sözün mahvetti
Gittin
Deşifre ettiğindi; zalimliğin
Giderken seğirttiğin

İkimize ettiğin zulmü
Bohçala, fırlat at denize,
Dönüp bakmayalım arkamıza
Bana (geleceğim) de

Sabır yittiğinde
Dalım kırık,
Yapraklarım küfürbaz

Bela mı, yalnız bana mı yobaz,
Aşk denilen maraz

Sormam...
Sırların kalsın içinde, başımın belası
Bu defa sen sarıl bana
Def et sarmaşığın zehrini
İstediğin biçimde,
İstediğin içimde

Nedendir kökümdeki acı
Yaprak yaprak zehir, incecik, helezoni dal
Sarmal

Sarıyorum gidiyor sarılıyorum
Ölüyor sen bari dön,n' olur kal
Son gidişin son olsun dönemeyişin

Zehirli sarmaşığın kökünde kederi
Başımın belası dediğim sen
Bana sarıldığında değişecek
Dile düşen, acı bilinen kaderi.

Yourself

ZemberekÖyle bir volkan var ki,kaynıyor yüreğimde;
Nehirler söndürür mü yangınlarını bilmem?
Bir ucunda Trakya bir ucunda Kafkasya,
Fırtınalar kopuyor, hücum ediyor dünya
Akdeniz, Karadeniz ortasında Marmara,
Boğazlar dindirir mi susuzluğunu bilmem?

Öyle bir özlem var ki,duruyor benliğimde;
Sayfalar anlatır mı hasretliğimi bilmem?
Bir yanında tarihim bir yanında sancağım,
Kıyametler kopuyor, üzülüyor bayrağım
Ağlayın hey Millet !!
Ağla gözlerim ağla, karalar suyla dolsun
Cumhuriyet gemisi sonsuzluğa yol bulsun
Atam izindeyim ben, ayrılanlar boğulsun
Emanetin bu toprak helâl olur mu bilmem?

Boşaldı zembereğim nasıl geçer zamanlar?
Duymuyor kulaklarım,açılmaz oldu kollar
Sarsıldı ilkelerim, kapandı bütün yollar
Gecelerim karanlık ,çekip gitti yıldızlar
Karamsar günlerime güneş doğar mı bilmem?
Zemberek hasret dolar,şafak patlar mı bilmem?

Benim ışığım bana yeter, gölge etme sen

Yourself

Zemheride Bırakma DüşlerimiYakıp yıkmışım her şeyi,
Târûmâr eylemişim
Gelmiş dayanmışım kapına,
Gözlerine sığınmışım
Ne olur anla beni
Öksüz ve yetim kalmışım

Çaresizim,
Sahipsizim,
Gün görmemiş bir viraneyim
Kabuslarla sıçramışım uykulardan
Ne olur anla beni,
Çekip alamadım gülüşlerimi
Bu med-cezir akşamlardan
Sevinçlerim asılı kalmış,
Karanlığın kuytusunda paslanmış rüyalarım
Ne olur anla beni
Hangi pencereye baksam,
Hangi yıldıza dokunsam
Ay çarpar yüreğimi

Ne yaparsın,
Saatler bilinmeze ayarlanmış
Her saniye bir başka hayat tadar ölümü,
Her dakika başka bir zemheri
Kar altında kalmış günlerim,
Ne olur anla beni
Bir güneş yankılansa sabahıma
Yine akşamın koynunda vurulur
Kızıla boyanır masmavi gökyüzü

Ne olur anla beni
Ayaza tutulmuş gözlerim
Soğuk vurmuş şiirlerimi
Ne olur anla
Zemheride bırakma düşlerimi

Yourself

Zenginlikİşsiz ve beş parasızım
Ama dostlar benden zengini yok

Neden mi?
En büyük hazine bende de;

Yazabilen ellerim,
Götürebilen ayaklarım var.
Güzellikleri görebilme ayrıcalığından da,
Yoksun değilim ayrıca.

Yourself

Zeus Altarısevenlerin buluştuğu gönüllerin yüksekten uçtuğu
aşıkların elele tutuştuğu
çam fısıltıları aşkımızı mırıldandığı yer
dileklerin tutulduğu gönüllerin burulduğu
ALLAH'A yakın olmak isteyenlerin yeri

ne zamandır o dağın yamaçlarından geçmedim
sen aklıma düşer aklım karışır diye
gözlerim bomboş ufukları taradı
beraber yürüdüğümüz yollar seni sordu

al yazmanı bağladığın yerde hala duruyor
sen yoksun diye o da solmuş o da hüzünlü
sil dedi gözlerinin yaşını onun için ağlama
o seni unutmuş çoktan silmiş

kararını vermiş terketmiş dedi
bu yerler sevenlerin buluştuğu
gönüllerin yükseklerden uçtuğu ye
burda hüzüne,gama,kedere yer yok

buraya gelenler sevinci aşkı paylaşır
haydi git sende atıl kollarına
çık en yükseğe haykır herkese
SENİ SEVİYORUM diye bağır dağlara kuşlara ağaçlara

belki o seni anlamadı
tabiat ana anlar dedi

Yourself

Zeynep

Zeynep her yer de sen
binlerce kez her nefeste
gölgelerimin düşüğü yerde
göz yaşlarımda bazen
sen bölük börçük sevdalarda
dinmeyen aldanışlarda
kara çarşaflı gecelerde yalnız sen
zeynep...
Unutulmak istenen ama unutulamayan
sevdaların acısı
sen;
kanın rengi güneşin ısıtdığsın
sen daima kanayan
yüreğimsin...

Yourself

Zeytin Yağı

Kimse zeytin yağı gibi
suyun üstüne çıkmaya çalışmasın
hiç bir zaman ve hiç bir şekilde
Zeytin yağı gibi su üstüne
çıkmaya uğraş gösteren mağrur
kişi
an gelir batıverir bir kurşun külçesi
edâsıyla
suyun en dibine en dibine
bir daha suyun yüzünü hiç görmemecesine
sonsuza dek sonsuza dek.

Yourself

Zeytinyağı Ve Mürekkep

Senden midir bu yüklü bulutlar,
yoksa benden mi?
Bizi karşılaştıran rüzgar mı suçlu?
Yoksa bizden çıkan şimşekler mi?
Sen Olympos tan koptun geldin.
Ben ise kaf dağından.
Sen Zeus ile Letonlun evladısın.
Ben ise anamın
Karşılaştık sonunda Anadolu semalarında
yağdırdık yağmurlarımızı,
ama birleşipte tek bir bulut olamadık
çünkü ikimizde negatif yüklüydük.
Sen zeytinyağısın bende mürekkep.
Boşalttılar bizi bardağa tek tek.
Karışamadık lanet olsun bu bize bir felek.
Sen zeytinyağısın bende mürekkep!

Yourself

Zi../ve susukun günlüğümden bir vehim geçer
-ölüm
hayatımın büyüklendiği/yüklendiği andır..

Yourself

Zifiri Karanlık BulutlarAkın akın yol alırsa göçmen kuşlar
gül kurusu rengi ufukları yararcasına
Gökyüzünü mekân bellerse
küme küme zifiri karanlık bulutlar
Süzülürse salına salına dalından
güneş sarısı ölü yapraklar
Titretir içimi tâ uzaklardan kopup gelen
kış mevsiminin o buz kesen nefesi
Uğuldatır bir anda kulaklarımı
hırçınca esen o poyrazlarının sesi